استرس در طنز های شبانه
بازی در سریالهای طنز هر شبی لذتبخش و استرسزاست
فرهاد آییش بازی در سریالهای طنز روتین را برای بازیگر به قرار گرفتن در مسیر رودخانه تشبیه کرد و گفت: همان طور که وقتی آب جاری است و شما در مسیر آن قرار گرفتهاید، نمیتوانید بایستید و باید جلو بروید، بازی در سریالهای طنز هر شبی نیز همان قدر که لذتبخش است، استرسزاست.
این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در گفتوگو با ایسنا در پاسخ به پرسشی درباره خلق شخصیتهای مثبت جذاب در مجموعههای تلویزیونی و ضعف برخی فیلمها و سریالها در این بخش، اظهار کرد: در این زمینه دو گرایش تفکیک شده در سینما، تلویزیون و تئاتر ما وجود دارد. خصوصا در مورد کمدی این مساله خیلی صدق میکند؛ اینکه ما دوست داریم به چه بخندیم. آیا ما فقط میتوانیم به بدیهای آدمها و در تضاد قرارگرفتن آدمهای بد و خوب بخندیم یا میتوان به چیزهای دیگری هم خندید. البته خندیدن به چیزهای دیگر کمی چالشبرانگیز است برای همین کلیشهها در کمدی ما در تلویزیون شکل میگیرد.
فرهاد آییش بازی در سریالهای طنز روتین را برای بازیگر به قرار گرفتن در مسیر رودخانه تشبیه کرد و گفت: همان طور که وقتی آب جاری است و شما در مسیر آن قرار گرفتهاید، نمیتوانید بایستید و باید جلو بروید، بازی در سریالهای طنز هر شبی نیز همان قدر که لذتبخش است، استرسزاست.
وی درباره گرایش اولی که در حوزه کمدی در تلویزیون شکل میگیرد، توضیح داد: ما یکسری آدمهایی را داریم که بدجنسی و اذیت میکنند و با تضادی که ایجاد میکنند، شرایط کمیک ایجاد میشود. مخصوصا چیزی که مرا خیلی زجر میدهد، دعوای زن و شوهرها در برنامههای خانوادگی است که برخی فکر میکنند خندهدار است. 
برای من به شخصه این موضوعات نه تنها خندهدار نیست، که به شدت غمگینانگیز است. اینکه شوهری سر زنش داد میزند یا زنی سر شوهرش داد میکشد، یا اینکه به محض اینکه میخواهند یک کمدی در تلویزیون خلق کنند، یک مرد زن ذلیل میآورند و بالعکس؛ اینها کلیشههایی است که حتی یک بارش هم دیگر برای من جذاب نیست.
آئیش ادامه داد: گرایش دوم میخواهد فراتر از این برود و طنز را جای دیگری پیدا کند. این بدان معنا نیست در این گرایش همه شخصیتها خوب تصویر میشوند. در این بخش آدمها ذات خوبی دارند ولی در شرایطی قرار میگیرند که بدجنسیهایی هم انجام میدهند و کارهای بدی هم میکنند. در این گرایش ما میخواهیم به موقعیتی که برسیم که بخندیم اما این خنده صرفا براساس آن تضادی که گفتم شکل نمیگیرد.
به اعتقاد وی این نوع نگاه و گرایش، خواه ناخواه با خود نوع دیگری از طنز به وجود میآورد که سریال «شمسالعماره» به کارگردانی سامان مقدم نیز تاحدی قابل تأمل در این حیطه موفق بودهاست.
آییش که سالها پیش کارگردانی سریال طنز باجناقها را برای شبکه تهران بر عهده داشته، در پاسخ به این پرسش ایسنا که در مقام بازیگر سریالها طنز هر شبی، چه فشارهایی را باید متحمل شد؟ گفت:به هرحال کار زیاد است ولی در عین حال لذتبخش است؛ چراکه یک این نوع کار تا حدودی به تئاتر نزدیک میشود. به این معنا که ما هر روز به روز با این کاراکترها زندگی میکنیم، همانطور که در تئاتر به مدت چندماه در مقام تمرین با یک کاراکتر زندگی میکنیم.
او با بیان اینکه سریالهای روتین لذت و چالش خود را دارند، ادامه داد: البته سختیها و استرسهای آنچنانی هم در این کارها وجود دارد. گاه من شخصیت خودم را گم میکنم؛ بعضی وقتها هم در عمل میبینیم که گم نکردهام و درست جلو میروم ولی شک و تردید به من غلبه میکند. 
آییش در پاسخ به پرسش دیگر ایسنا مبنی بر اینکه آیا تلویزیون در مسیر طنز فاخر قدم برمیدارد و سریال «شمسالعماره» در این مسیر در چه جایگاهی قرار دارد؟ گفت: من هم اینک میبینیم که در این مسیر، سلیقه مدیران تلویزیون با چندسال قبل فرق کرده است. همین الآن آقای فرجی مدیر شبکه دو سیما، برای به دست آوردن طنز فاخر کاملا از این سریال پشتیبانی میکند. این اتفاق دارد میافتد. اینکه چهقدر صبور باشیم، چهقدر ریسک کنیم و از سریالهای طنز پشتیبانی کنیم، موضوعی است که میتواند این جریان را به یک جنبش و حرکت عامتر تبدیل کند؛ امیدوارم این اتفاق بیفتد.
این کارگردان و بازیگر در پاسخ به این پرسش که چرا کارهایی مشابه تله تئاتر «شام آخر» (که نوروز سال گذشته از شبکه چهار پخش شد) را کمتر از وی در تلویزیون شاهد هستیم؟ گفت: من متن مشابه این کار زیاد دارم ولی تلویزیون باید از من بخواهد که این کارها را تولید کنم. کارهای زیادی به من پیشنهاد میشود و این پیشنهادات گاه جبری میشود که من ارادهام را از دست بدهم و گاه حتی پیشنهادات را از روی رودربایستی قبول میکنم؛ ولی من همواره درحال نوشتن هستم و نوشتههای بسیاری دارم که اجرا نشدهاست که در آینده شاید آنها را تصویر کنم. 
آییش در پایان به سریال «باجناقها» اشاره کرد و گفت: این سریال با ادعای اینکه طنزی فاخر و نوع کمدی که مخصوص خود من است ارائه شود، شروع شد؛ ولی تهیهکننده و برخی مدیران آنزمان شبکه تهران در خصوص این نوع طنز صبور نبودند تا ببینند بعد از ۲۵ قسمت چه اتفاقی میافتد. میخواستند نوع طنزی را داشته باشند که سریع جواب میدهد. نوع طنزی که در تلهتئاتر «شام آخر» دیدید اگر قرار باشد هرشب ساعت ۹ به عنوان سریال پخش شود، باید مقداری تغییرات داشته باشد.
تنظیم برای تبیان : مسعودعجمی
استرس در طنزهای شبانه
مطالب مرتبط
پسورد فایل:
برچسب ها: استرس, شبانه