به موقف عرفات و به مجمع عرصات
به حشرو نشرو بقا و لقا و حور و قصور
رشید الدین وطواط
چون به موقف رسند از پس شوط سنگ آن راه اشکبار کنند
جمال الدین اصفهانى
دشت موقف را لباس از جوهر جان دیده اند
کوه رحمت را اساس از گوهر کان دیده اند
عرضه گاه دشت موقف عرض جنات است از آنک
مصنع او کوثر و سقاش رضوان دیده اند
هشتم ذى الحجه در موقف رسیده چاشتگاه
شامگه خود را به هفتم چرخ مهمان دیده اند
خاقانى
وانگه به موقف آى و به قرب جبل بایست پس بامداد بار دگر بیست هم بجا
مولوى
«جبل الرحمه» یا «کوه رحمت»
در سرزمین عرفات، کوهى است به نام «جبل الرحمه» یا «کوه رحمت» که مستحب است وقوف در پایین این کوه و در زمین هموار انجام پذیرد و بالا رفتن از این کوه در ایام وقوف مکروه است.
کوه رحمت حرمتى دارد که پیش قدر او کوه قافونقطه«فا»هردو یکسان دیده اند
جبریل خاطب عرفات است روز حج از صبح تیغ و از جبل الرحمه منبرش
خود فلک خواهد تا چنبر این کوس شود تا صداش از جبل الرحمه به تنها شنوند
خاقانى
در صفت جبل الرحمه
مطالب مرتبط
پسورد فایل:
برچسب ها: عاشقی, عرفات