نگاهی به منظومه شمسی خودمان
منظومه شمسی از خورشید و ۸ سیاره و اقمار آنها تشکیل شده است، به علاوه تعدادی سیاره کوتوله، سیارکها، دنباله دارها، شهاب سنگها و …
خورشید در وسط این منظومه قرار گرفته است و با نیروی گرانش قویش، فرزندانش را به دور خود جمع کرده است.
اگر بخواهید اندازه سیارات را با هم مقایسه کنید، به تصویر شماره ۱ دقت کنید. در این تصویر سیارات هشتگانه عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون به ترتیب فاصله و با مقیاس صحیح دیده می شوند. در ردیف پایین سیارات کوتوله یعنی سِرِس، پلوتو و اِریس قرار گرفته اند.
اگر بخواهیم فاصله سیارات را تصور کنیم، می توان از این مدل کوچک استفاده کرد:
فرض کنید اگر کل منظومه شمسی را آنقدر کوچک کنیم که فاصله زمین تا خورشید به ۱ متر برسد، آنگاه فاصله عطارد و زهره تا خورشید هر کدام به ترتیب ۳۹ و ۷۲ سانتی متر خواهد بود. مریخ ۵۲ر۱ متر، مشتری ۲ر۵ متر، زحل ۵ر۹ متر، اورانوس ۲ر۱۹متر، نپتون ۳۰ متر و پلوتو تا ۴۹ متر از خورشید فاصله می گیرد. در همین مدل نزدیکترین ستاره به خورشید حدود ۴۴۰ کیلومتر دورتر قرار خواهد داشت، یعنی نصف فاصله تهران تا مشهد.
آغاز سفر در منظومه شمسی
مطالب مرتبط
پسورد فایل:
برچسب ها: آغ, سفر, شمسی, منظومه