مد و آرایش

در انتظار فیلم جدید استاد

در انتظار فیلم جدید استاد

ناصر تقواییناصر تقوایی در آستانه‌ی ۶۷ سالگی همچنان با گذشت هشت سال از ساخت «کاغذ بی‌خط»؛ فیلمی نساخته است و دو فیلم نیمه‌تمام «چای تلخ» و «زنگی و رومی» را در کارنامه‌ی هنری‌اش دارد. او این روزها تدریس می‌کند و همچنان می‌گوید؛ «از کار جدیدم فعلا خبری نیست و خودم خبرتان می‌کنم.»
اردیبهشت ماه بود که کانون کارگردانان سینمای ایران برنامه‌ی بزرگداشتی برای ناصر تقوایی برپا کرد و او وقتی به روی سن آمد، گفت: «آمادگی این برخورد را نداشتم. بچه‌های کانون کارگردانان با من خلف وعده کردند. وظیفه من بود به عنوان همکار و دوست در این مراسم شرکت کنم. اما شرط کرده بودم بالا نیایم؛ نه به دلیل اینکه از جایزه گرفتن خوشم نمی‌آید، بلکه دلم می‌خواست این جایزه به اتکای کارهای گذشته‌ام نباشد و برای کار تازه‌ام باشد.»
ناصر تقوایی می‌گوید:
ایران را دوست دارم، برای این‌که وطن منست،
خوزستان را دوست دارم، برای این که ولایت منست،
و عاشق آبادان هستم، برای اینکه زادگاه منست.
کارگردان «کاغذ بی‌خط »، «ای ایران»، «ناخدا خورشید» ـ ۱۹ تیر ماه ـ ۶۷ ساله می‌شود، او گفته است:« … در تابستان سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در گرمای جنگ جهانگیر دوم، در قلب جنگلی از نخل‌های ستبر سبز، در یک روستای عرب‌نشین زاده شدم. در کودکی یک سیاح حرفه‌ای بودم و همراه پدر به دوردست‌ترین بندرهای دریای جنوب سفر کردم و هرکلاس ابتدایی را در شهری و دهکوره‌یی خواندم و هفت سال بعد که به زادگاه خودم برگشتم در عالم خیال یک سندباد نوجوان بودم. در مدرسه به ادبیات علاقه داشتم، اما ریاضی خواندم. در جوانی داستان کوتاه می‌نوشتم و فریفته‌ی شیوه‌های نو بودم، اما باز نمی‌دانم چه شد که از سینما سر درآوردم.
در این مسیر به آدم‌های دانا برخوردم و صحنه‌های جالب، ولی زندگی خودم هیچ صحنه‌ی جالبی ندارد. تنها شانس من در زندگی شاید این بوده که با یک تولد ناخواسته شصت سال تمام مثل یک آدم زیادی در کنار یک ملت کهنسال زندگی کرده‌ام. دوازده داستان کوتاه، سیزده فیلم گزارشی و مستند، سه فیلم کوتاه داستانی، شش فیلم بلند سینمایی و یک مجموعه‌ی شانزده ساعته‌ی تلویزیونی در کارنامه‌ی من دیده می‌شود. به اضافه‌ی یک مجموعه‌ عکس و اسلاید از طبیعت و زندگی و فرهنگ این مرز پرگهر، در هزار و یک نما. با اینهمه از دور تنبل جلوه می‌کنم. چرا که در این ده ساله، به دلایلی که ناگفتنش بهتر، کارهای تازه‌ی مرا نه کسی خوانده، نه کسی دیده … »
او که در فیلم‌سازی علاوه بر ساخت فیلم کوتاه، فیلم‌های بلندی چون «آرامش در حضور دیگران»، «صادق کرده»، «ناخدا خورشید»، «ای ایران»، «کاغذ بی‌خط » را ساخته است، این سال‌های اخیر بعد از متوقف شدن دو فیلم «زنگی و رومی» و «چای تلخ» مستند کوتاه «تمرین آخر» را درباره‌ی تعزیه ساخت.
و سال ۱۳۸۳ ؛ شورای ارزشیابی هنرمندان، مدرک درجه یک هنری کشور (معادل دکترا) را به ناصر تقوایی، اعطا کرد.
تقوایی سال گذشته در مراسم بزرگداشت عباس گنجوی اظهار تاسف کرد: «از اینکه نسل جوان، بخش مهمی از کار امثال عباس گنجوی را ندیده است.
‌چون بخشی از مقاطع فرهنگی در جامعه‌ی ما حذف شده است و نسل جوان ما هیچ ارتباطی با آن بخش ندارد در حالیکه پایه‌گذاری بخشی از سینمای فرهنگی ما، از آن مقاطع شکل می‌گیرد درحالیکه با ندیدن این فیلم‌ها نسل جوان ما از دید آن بخش مهم و تاثیرگذار محروم می‌شود.»
ماه ۱۲ سال ۸۴ بود که ناصر تقوایی در دانشگاه تهران در جمع دانشجویان گفت: «سه فیلم من پی‌در پی ناتمام ماند، هیچ گلایه‌ای از هیچ‌کس ندارم و توقع ندارم کسی در این راه با من همراهی می‌کرد، اما فکر می‌کنم کسانی که جلوی این کار را گرفتند و مانع ساخت این نوع فیلم‌ها شدند، بعضی وقتها یک کارمند بودند و نه سیاستمدار، بنابراین این اتفاق تاثیر یک سلیقه است.»
او اعتقادش را اینگونه مطرح کرد: «در هر محیط فرهنگی که مدیرانی دلسوز فرهنگ وجود داشته باشند، انجام کار مستقل متوقف نمی‌شود و زمانی که این شرایط فراهم نبود، ما در خانه نشستیم و فیلم نساختیم. شاید هم اگر حرمتی هم‌اکنون در جامعه داریم به‌همین علت است که درحد گذران زندگی هم به‌فیلم‌سازی نگاه نکردیم. »
در ادامه این نشست ناصر تقوایی این موضوع را مطرح کرد: «زمانیکه فشار برادبیات ما بود، سینمای ما رشد کرد و شاید یکی از دلایل که من ادبیات را ترک کردم و به سمت سینما آمدم همین باشد من در آن سالها یک داستان ۸۵ صفحه‌ای نوشته بودم که ۶۰ صفحه آن قرار بود سانسور شود.
درباره سینما هم همین‌طور اگر فرصت و سالهای طولانی برای تجربه کردن داشتم شاید کارم را دوباره عوض می‌کردم. زمانیکه یک هنرمند یک فیلمی را شروع به فیلمبرداری می‌کند، بیش از آن نیروی او صرف شده است و همانند زمان پایان فیلمبرداری یک فیلم خسته است و داستان فیلم برای او کهنه شده است.
فیلمسازانی استثنایی بودند که در جامعه بدون وقفه ادامه دادند، همچون عباس کیارستمی اما مثل من و آقای بیضایی فاصله‌های ده ساله بین کارهایمان است.»
تقوایی خطاب به دانشجویان هم گفته بود: «پس اگر واقعا علاقه‌مند به سینما هستید، با توجه به این چشم‌انداز آگاهانه وارد شوید.»

منبع : ایسنا
 

در انتظار فیلم جدید استاد

مطالب مرتبط

 

پسورد فایل:

لینک دانلود -

icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.