ای امید من

گنجینههای رجب(۱۱)
یا من ارجوه لکل خیر: ای کسی که در هر امر خیری به تو امید دارم.
انسان موجودی است که با امید و انگیزه و هدف زنده است. انسان آگاه سعی میکند کارهای خودش را به خدا متصل کند. بخصوص آن که کارهای ما؛ خیرات و خوبیها هم باشند. مثل این که اگر نعمتی در دنیا نصیب ما میشود، آن را از خدا بدانیم و بگوییم (هذا من فضل ربی) و اگر مصیبت و گرفتاری هم پیش میآید، صبر و مقاومت داشته و از خدا طلب یاری و رفع مشکل نماییم.
بسیاری از آیات قرآن کریم نیز محتوای امید آفرین و تشویق کننده دارند. در آیات گوناگون آمده است که در قبال انجام عمل نیک و پرهیز از گناهان، بهشت و نعمتهای جاودان به ما عطا میکنند.
بنابراین گره زدن تمامی امور خیر و نیک به لطف خداوند (توکل) و درخواست مساعدت و کمک از او، ویژگی بزرگی است که ما باید به آن توجه داشته باشیم.
در دعا آمده ( لکل خیر) یعنی همه خوبیها و نگفته یک خیر یا دو خیر بلکه تمام امور خیر و این نکته مهمی است. در واقع دل سپرده کسی است که نگذارد نقطه وصل او به منبع فیض یعنی خداوند متعال دچار قطعی شود.
به عبارت دیگر دل سپرده به درگاه ذات اقدس الهی همواره اینگونه بر لب دارد که:
«حیاتی و مماتی لله رب العالمین ؛ تمامی زندگی و مرگ من برای خدای هر دو جهان است.» (انعام/۱۶۲)
بنابراین، ما تلاش میکنیم، برنامه ریزی میکنیم، برای خود هدف و آیندهای را ترسیم مینماییم و سعی میکنیم از فرصتها استفاده کنیم و در طریق خداوند قدم برداریم و … و در نهایت همه اینها را متصل میکنیم و به خداوند واگذار میکنیم و از او طلب یاری مینماییم.
ادامه دارد …
ای امید من
مطالب مرتبط
پسورد فایل:

