دلایل امامت على بن الحسین (علیه السلام )

دلایل امامت امامان (علیه السلام ) به محور عمده باز مى گردد:
الف ) شایستگی هاى علمى و عملى و فضیلت هاى اخلاقى و معنوى برتر آن .
ب ) نصوص معتبر و تصریح از سوى پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) و امام پیشین به امامت ایشان .
این محورها هر گاه در مجموع مورد بررسى قرار گیرد و در زندگى فردى تحقق و تجسم بیابد، در پیشگاه عقل و منطق ، شرافت و فضیلت و امامت وى پذیرفته خواهد بود و انکار امامت او جز بر اساس هوى و هوس و تعصب و جهالت استوار نمى باشد.

تصریح پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم )

جابربن عبدالله انصارى روایت کرده است :
من در حضور رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) بودم در حالى که حسین بن على (علیه السلام ) در دامان آن حضرت نشسته بود و پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) او را نوازش مى داد. در این میان پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) رو به جانب من کرد و فرمود:
اى جابر فرزندم حسین (علیه السلام ) در آینده پسرى خواهد داشت که نامش را على مى نهند و چون روز قیامت شود منادى حق از عرش ندا دهد: سیدالعابدین بپاخیزد! در این هنگام على بن الحسین وارد محشر مى شود.
این روایت نیز از پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) نقل شده است که فرمود:
اذا مضى الحسین قام بالامر بعده على ابنه (علیه السلام ) و هو الحجة و الامام …
یعنى : پس از دوران امامت حسین (علیه السلام ) فرزندش على بن الحسین زمام امور امامت را عهده دار خواهد بود و او حجت و امام است .
دلایل امامت امامان (علیه السلام ) به محور عمده باز مى گردد:
الف ) شایستگی هاى علمى و عملى و فضیلت هاى اخلاقى و معنوى برتر آن .
ب ) نصوص معتبر و تصریح از سوى پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) و امام پیشین به امامت ایشان .

حدیث لوح

حدیث دیگرى نیز توسط جابربن عبدالله نقل شده است که به عنوان حدیث لوح مشهور مى باشد. مضمون آن حدیث چنین است :
امام صادق (علیه السلام ) مى فرماید: پدرم باقرالعلوم به جابربن عبدالله فرمود با تو کارى دارم و دوستدارم در جایى که غریبه اى نباشد با تو سخن بگویم .
در پى این سخن ملاقاتى میان جابر و پدرم صورت گرفت .
پدرم – امام باقر (علیه السلام ) – به جابر فرمود: مى خواهم چیزى درباره لوح بدانم ؛ آن لوحى که در دست مادرم فاطمه (سلام الله علیها) دیده اى .
جابر گفت : به خدا سوگند خدمت فاطمه دختر رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) رسیدم تا تولد فرزندش (حسین (علیه السلام )) را به وى تهنیت گویم ، در این هنگام لوحى سبز، روشن و خوشبو در دست آن گرامى مشاهده کردم . پرسیدم اى دختر رسول خدا! آنچه در دست دارید چیست ؟
فاطمه (سلام الله علیها) فرمود: این لوحى است که از جانب خداوند به پدرم هدیه شده است و در آن ، نام پدر، شوهر و نام فرزندانم که اوصیاى ایشانند یاد شده است .
من از آن بانوى بزرگوار خواستم تا لوح را به من بسپارد تا از آن نسخه اى بردارم و ایشان در خواست مرا پذیرفت و من هم نسخه اى از آن برداشتم .
امام باقر (علیه السلام ) به جابر فرمود:
آیا حاضرى نسخه ات را با لوحى که من در اختیار دارم مقابله کنى و تطبیق نمایى ؟
جابر، اظهار آمادگى کرد و به خانه رفت و آن نسخه را به همراه آورد. امام باقر (علیه السلام ) مى خواند و او را از روى نوشته خودش خط مى برد. مطالب نوشته شده در آن لوح ، چنین بود:
((به نام خداوند رحمان و رحیم ، این کتابى است از خداوند عزیز و آگاه که به وسیله جبرئیل بر محمد (صلى الله علیه و آله و سلم ) – خاتم پیامبران – نازل شده است … اى محمد! من تو را بر همه انبیا برترین بخشیدم و اوصیاى تو را بر همه اوصیا فضیلت دادم ، حسن را پس از سپرى شدن دوران پدرش – على بن ابى طالب – مخزن علم خویش قرار دادم و حسین بهترین اولاد نسلهاى نخستین و آخرین است و امامت در خاندان اوست . و پس از وى على ، زین العابدین خواهد بود و…

در این حدیث نام یکایک ائمه تا حضرت مهدى (علیه السلام ) مورد تصریح قرار گرفته است .
شیخ مفید دلائل متعددى بر امامت سیدالساجدین (علیه السلام ) اقامه کرده است و على بن عیسى اربلى درباره ادله مفید گفته است : اگر او – مفید (ره ) – ابتدا حدیث پیامبر را نقل مى کرد، نیازى به سایر ادله نبود و در این باب سخن پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) کافى بود.

تصریح على بن ابى طالب (علیه السلام )

جابربن عبدالله انصارى نیز مى گوید:
هنگامى که دختر فرمانرواى ساسانى – شهربانو – به همسرى حسین بن على (علیه السلام ) در آمد، امیرالمؤ منین (علیه السلام ) به فرزندش حسین (علیه السلام ) فرمود:
از این بانو، فرزندى نصیب تو خواهد شد که همانندش بر پهنه زمین نخواهد بود. آن گاه على بن الحسین (علیه السلام ) از آن بانو تولد یافت .

تصریح حسین بن على (علیه السلام )

امام باقر (علیه السلام ) مى فرماید:
زمانى که حسین بن على (علیه السلام ) در کوران مسائل عاشورا قرار گرفت ، دختر بزرگ خویش – فاطمه – را فراخواند و نوشته پیچیده شده اى را به وى سپرد به گونه اى که دیگران شاهد آن صحنه بودند – در این ساعت على بن الحسین آن چنان بیمار بود که همگان او را محتضر مى پنداشتند – فاطمه پس از آن وقایع ، وصایاى پدر را به على بن الحسین (علیه السلام ) رسانید. و آن نوشته اکنون نزد ماست .
راوى حدیث مى گوید: من از امام باقر (علیه السلام ) پرسیدم در آن کتاب چه چیزى نوشته است ؟
امام باقر (علیه السلام ) فرمود: آنچه به آن نیازمندند، سوگند به خدا در آن کتاب همه حدود و قوانین ثبت است ، حتى جریمه خراش وارد ساختن به دیگران !
لازم به یادآورى است که چنین کتابى با چنین جامعیتى از چیزهایى است که تنها نزد امامان وجود داشته است .
در روایتى دیگر چنین آمده است :
امام صادق (علیه السلام ) فرمود: وقتى که حسین بن على (علیه السلام ) عازم عراق گردید، کتاب ها و وصیت هاى خویش را به ام سلمه سپرد و زمانى که على بن الحسین (علیه السلام ) بازگشت ، کتاب ها وصایا را به آن حضرت برگردانید.
البته میان این روایت و روایت پیشین تنافى نیست ، زیرا آنچه به ام سلمه داده شده است مى توان غیر از نوشته کتابى باشد که به فاطمه بنت الحسین سپرده شده تا به امام سجاد (علیه السلام ) برساند.

منبع: امام سجاد(ع)- احمد ترابی 

دلایل امامت على بن الحسین (علیه السلام )

مطالب مرتبط

• ذكر شهادت حضرت عبدالله بن الحسن علیه السلام
• امام سجاد (عليه السلام ) در محراب عبادت و معنويت
• آثار و بركات مرقد شریف سیدالشهداء علیه السلام
• در عزاى موسى جعفر علیه السلام
• ایمان و عبادت على علیه السلام
• اوضاع سياسي زمان امام هادي عليه السلام

پسورد فایل:

لینک دانلود -