در ابتداعادات نویسندگی خسروی، این نویسنده موفق را از زبان خودش می خوانیم و در نهایت مختصری از زندگی ادبی او را می آوریم؛
نویسندگی من قاعده خاصی ندارد. گاهی صحنهای، کلمه و موقعیتی باعث میشود تا به داستانی فکر کنم. وقت مشخصی هم ندارد، ممکن است در هنگام انجام کاری که هیچ ربطی هم به نوشتن ندارد، موضوعی جلب توجه کند و اولین جملات داستانی به صورت شفاهی در ذهنم شکل بگیرد.
برچسب ها: ابوتراب, خسروی, عادت, نویسندگی
«سارا عرفانی» نویسنده ی جوان و جویایی نام تهرانی، نوشتن را از سالهای دبیرستان آغاز می کند. او که فارغ التحصیل رشته ی الهیات و معارف اسلامی از دانشگاه شاهد است، اولین اثر جدی خود را به نام «لبخند مسیح» به سال ۱۳۸۲ به رشته ی تحریر در آورد. آثار دیگر او به نامهای:
«پروانه ای که سوخت»، «سردار استقامت»، «از جنس خدا» و «سردار سیستان» همه در خصوص زندگی نامه ی شهداست.
وی اکنون دبیر سرویس داستانی سایت لوح می باشد و با استعداد و پشتکاری که از او سراغ داریم، می رود تا در آینده ای نه چندان دور، یکی از نامهای درخشان در فهرست نویسندگان پرکار کشورمان باشد. ما نیز بر آن شدیم تا گپی دوستانه با او ترتیب دهیم که خواندش برای شما عزیزان خالی از لطف نیست…
برچسب ها: اگر, بخوانی, خوب, هم
سعید بیابانکی در سال ۱۳۴۷ در خمینی شهر به دنیا آمد. دوران کودکی و تحصیلات را در زادگاهش گذراند و پس از اخذ دیپلم به جمع دانشجویان دانشگاه اصفهان پیوست و در رشته مهندسی کامپیوتر فارغالتحصیل شد. رویکرد وی به سرودن شعر به سال ۱۳۶۳ بازمیگردد. در آن زمان «بیابانکی» در یک مسابقه شعر رتبه اول را کسب کرد. او با تشویق « علیاصغر حاج حیدری» (خاسته) که از شاعران خمینی شهر است، به صورت جدی به سرودن پرداخت. شعرهای «سعید بیابانکی» تاکنون به صورت پراکنده در نشریات مختلف کشور، جنگهای ادبی و مجموعه شعرهای گرد.
برچسب ها: بگیرم, دارم, دوست, سیمرغ
در کرمانشاه به دنیا آمدم. سوم شهریور ماه ۱۳۲۰ خورشیدی؛ در کوچه علاقه بندها. نزدیک تیمچه ملاعباسعلی، پشت سرباز خانه شهری. پدرم آهنگر بود؛ اُسا سیف الله. در گاراژ. دکانش را از دست داد. با عموهایم دعوایش شد و آن ها از دستش درآورند. ناچار شاگرد شوفر شد. باغبان شد. قصاب شد. بقال شد و چند جور کار دیگر. بعد که ما بزرگ شدیم و من معلم شدم، خانواده هفت نفری را به عهده من گذاشت و فرار کرد به شیراز. به حافظ و سعدی عشق می ورزید. مدتی هم قاچاقچی شد و به زندان افتاد که در کتاب آبشوران و سال های ابری نوشته ام. عاقبت هم در شیراز ، در غربت مریض شد و در کرج مرد.
مادرم زهرا سیگار قلم می زد. البته من یادم نیست. اما هر وقت چشم هایش درد می کرد و ناراحتش می کرد، می گفت که مربوط به سیگار قلم زدن است.
مادربزرگم خیاط بود. مشتری ها از سراسر کرمانشاه برای او کار می آورند. مادرم مدتی کلاش ( گیوه ) می چید. بعد از مادربزرگم خیاطی یاد گرفت و خودش خیاطی می کرد. خیلی از زندگی ام را در آبشوران نوشته ام. در سال های ابری نوشته ام. در فصل نان نوشته ام. در همراه آهنگ های بابام نوشته ام.
برچسب ها: تر, شب, نان, واجبhs.registerOverlay({thumbnailId: null,overlayId: “controlbar”,position: “top right”,hideOnMouseOut: true});hs.graphicsDir = “http://img.tebyan.net/TS/Persian/ImageGallery/”;hs.outlineType = “rounded-white”; 
110 کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس 
۱۱۰ کتاب حاصل ۹۰سال زندگی+عکس
در سال ۱۲۹۹ خورشیدی مصادف با ۱۹۲۰ میلادی در قریه خویگان فریدن متولد شد. پدرش زارع و معلم بود و در یک خانواده تقریباً فرهنگی پرورش یافت. تحصیلات ابتدایی را در قریه خویگان و دوران دبیرستان را در مدارس ملی ارامنه جلفا و کالج اصفهان که امروز دبیرستان ادب نامیده میشود ادامه داد. پس از آن به مدت ۱۰ سال در قریه خویگان تدریس کرد و همزمان چند سال مدیریت سیار دبیرستانهای قراء ارامنه فریدن را به عهده داشت. علاوه بر این فعالیتهایی در هیئت مدارس و نمازخانه و انجمنهای دیگر خویگان داشت. در ۱۳۲۴/ ۱۹۴۵ به کمک چند تن از روشنفکران آن منطقه کتابخانه ملی ابوویان را تأسیس نمود. از سال ۱۳۳۰/ ۱۹۵۱ تا ۱۳۶۰/ ۱۹۸۱ به مدت ۳۰ سال در مدارس ملی ارامنه جلفا تدریس کرد و بعداً بازنشسته شد.
برچسب ها: , حاصل, زندگیعکس, سال, کتاب
جبران خلیل جبران- که بعدها در آمریکا به نام کوتاه شده «خلیل جبران» معروف شد- در ششم ژانویه سال ۱۸۸۳ در خانوادهای مارونی (مارونی ها پیروان فرقه ای از مذهب کاتولیک هستند که در قرن پنجم میلادی، به دست راهبی به نام مارون قدیس پی ریزی شد و در خاورمیانه گسترش یافت. امروز بیشتر مسیحیان عرب از این فرقه اند. روحانیان کاتولیک مارونی بر خلاف روحانیان کاتولیک رومی حق ازدواج دارند، و مادر جبران خلیل دختر بی سواد یک کشیش مارونی بود. )از طبقه متوسط در البشری- ناحیهای کوهستانی در لبنان زاده شد. پدرش پیش از آن که رو به قمار آورد، خواربار فروش بود. کامیلا، مادرش از ازدواج اولش پسری به نام پیتر داشت. جبران و مادرش رابطهای نزدیک و با درک متقابل داشتند و همین رابطه کشش هنری جبران را تقویت میکرد. دو دختر به نامهای ماریانا و سلطانه خواهران کوچک جبران بودند. در سال ۱۸۹۵ پدر جبران به زندان افتاد. کامیلا برای گریز از فقر با چهار فرزندش به بوستون مهاجرت کرد و در آن جا با کار و تلاش خود و پسر بزرگش پیتر توانست امکان تحصیل جبران را فراهم آورد. جبران در دوازده سالگی استعداد خود را در نقاشی آشکار کرد و به آموختن زبان انگلیسی پرداخت.
در سال ۱۸۹۶ به کاخ دنیسون راه یافت، جایی که خلاقیت هنری کودکان فقیر و مهاجر تشویق میشد. اواخر همان سال با فرد هلند دی، عکاس بوستونی آشنا شد که از خلیل حمایت کرد و تاثیر شگرفی بر هنر و اندیشه او گذاشت.
برچسب ها: من, هستم, همان, کوزه
.لیست آثار
.گالری تصاویر
«موریس پولیه در برنارد مترلینک Maurice Maeterlinck» شاعر، متفکر، درام نویس، نویسنده، فیلسوف و محقق بزرگ بلژیکی در ۲۹ اگوست سال ۱۸۶۲ در شهر «گان»(۱) متولد شد و در ششم ماه مه سال ۱۹۴۹ در ویلای شخصی اش در «ریوی یرا»(۲)نزدیک «نیس»(۳) واقع در فرانسه درگذشت.
مترلینک تحصیلات ابتدایی را در کالج «سن بارب» و تحصیلات عالیه را در دانشگاه «گان» به پایان رسانید و در رشته حقوق دانشنامه گرفت. در سال ۱۸۸۴ در ۲۲ سالگی به عضویت کانون وکلای شهر گان انتخاب شد و یک سال بعد به ریاست این کانون ارتقاء یافت، لیکن قوانین خشک مجمع حقوق دانان نمی توانست تفکرات بزرگ و طبع کاوشگر او را قانع سازد، از این رو دست از وکالت کشید و تا پایان عمر گِرد آن نگشت.
مترلینک در خانواده خود زبان آلمانی و فرانسه را آموخت و در مؤسسه ، زبان لاتین را فرا گرفت و بعد از ترک شغل وکالت از دانش زبان انگلیسی برخوردارشد. در سال ۱۸۸۷ با دلی پر از امید به پاریس رفت تا دراین شهر پرهیاهو نام خود را به عنوان یک نویسنده بلند آوازه سازد. اما شش ماه بعد پدرش درگذشت و او ناگزیر به گان بازگشت. مرگ پدر عامل مؤثری بود تا شعله تفکر درباره هستی، حیات و مرگ را در او زنده کند. مترلینک کار نویسندگی را رسماً از سال ۱۸۸۹ آغاز کرد. نمایشنامه ای در خور تحسین به قلم او نظر محافل ادبی را جلب کرد، اما شهرتش از شهر تجاوز نکرد، این شکست باعث شد که وی برای مدت چهار سال مأیوس و سرخورده قلم را کنار بگذارد. در سال ۱۸۹۶ دوباره به پاریس سفر کرد. در آنجا با ارباب علم و ادب و همچنین با رهبران مکتب ادبی «سمبولیسم» آشنایی یافت.
مترلینک در سال ۱۸۹۷ نمایشنامه «شاهزاده خانم مالن»(۴) و در سال ۱۸۹۸ «عقل و سرنوشت» و در سال ۱۹۰۱ «زنبور عسل» و درسال ۱۹۰۲ نمایشنامه «موناوانا»(۵) و در سال ۱۹۰۳ کتاب «معجزه سن آنتوان» و در سال ۱۹۰۷ «فراست گلها» را منتشر کرد.
مترلینک در سال ۱۹۰۸ شاهکار ادبی خود، نمایشنامه «پرنده آبی»(۶) را به رشته ی تحریر کشید. این نمایشنامه در مدت پانزده سال به ۶۵ زبان مختلف ترجمه شد و در آمریکا نود و سه هزار مؤسسه مختلف از قبیل: مغازه، تئاتر، رستوران، کافه، سینما و غیره نام «پرنده آبی» را بر خود گذاشتند. انتشار این نمایشنامه و سایر آثار با ارزش دیگر مترلینک باعث شد که وی در سال ۱۹۱۱ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کند. وی در سال ۱۹۱۲ کتاب «مرگ» را منتشر نمود و در سال ۱۹۱۹ با اینکه در بلژیک به سر می برد، به عضویت آکادمی علوم فرانسه نائل گردید.
در سال ۱۹۲۰ سفری به آمریکا کرد و با بزرگان ادب آنجا آشنا گردید. مترلینک در سال۱۹۲۶ «موریانه» و در سال ۱۹۳۱ «مورچگان» و در سال ۱۹۳۵ «عنکبوت زجاجی» و در سال ۱۹۳۷ کتاب معروف «در برابر خدا» را منتشر ساخت. جنگ اول و دوم جهانی در روحیه ی او اثر بدی به جا گذاشت، نمونه تأثیرات روحی او مقالاتی است که به نام «بقایای جنگ» در انگلستان و «کشتار معصومان» در آمریکا انتشار یافت. یکی از وقایع بزرگ زندگی مترلینک ظهور زنی به نام «ژرژت لبلان» بود که خواهر «موریس لبلان» نویسنده داستان های معروف «آرسن لوپن» است. «ژرژت» چه از نظر مادی و چه از نظر معنوی بزرگترین مشوق مترلینک بود و کمک هایش به موریس بی اندازه است.
درسال ۱۹۴۰ پس از حمله ی هیتلر به کشور بلژیک ، مترلینک به اتفاق «ژرژت» به آمریکا فرار کرد. در سال ۱۹۴۱ ژرژت درگذشت و موریس را تنها گذاشت. مترلینک دوبار جایزه ادبیات نمایشی «فرهنگستان زبان و ادبیات فرانسه» را گرفت. این نویسنده ی بزرگ در اواخر عمر دچار اختلال حواس گردید و مدت ها در یکی از بیمارستان های آمریکا به سر برد. وی در اواخر عمر به فرانسه بازگشت و در سال ۱۹۴۹ در جنوب فرانسه درگذشت. وقتی فوت کرد با این که ژاندارمری و پلیس برای جلوگیری از ازدحام، راه های شمال آن کشور را به جنوب مسدود نمود، با این حال سی کیلومتر اتومبیل برای تشییع جنازه آمده بودند. مترلینک در تمام عمر با احترام می زیست و در زمان حیات، نام او را در دائرةالمعارف ها ثبت کردند. پادشاه بلژیک در جشن هفتاد سالگی خود وی را به لقب اشرافی «کنت» ملقب ساخت ولی او همواره از به کار بردن لقب مزبور خودداری می کرد. پادشاه انگلستان نیز قصری در کشور خود به او تخصیص داد. مترلینک در شعر و نویسندگی از مکتب «سمبولیسم» که عقیده دارد: شعر باید ترجمان عواطف و احساساتی باشد که از اعماق روح انسان متجلی است، تبعیت می کرد. او به ترجمه ی آثار دیگران علاقه داشت، «شکسپیر» را تجلیل می کرد و بدین مناسبت وی را «شکسپیر بلژیک» لقب دادند. مترلینک در آثار فلسفی خود مسائل تازه ای را طرح کرد که مجامع مذهبی و اخلاقی جهان را بر ضد خود شوراند. وی نابغه ای است که در ذات اشیاء تجسس کرد و همه چیز را با دقتی عجیب دید. تفکرات او درباره «مورچگان»، «زنبور عسل» و «موریانه» مؤید این نظر است.
آثار دیگر وی عبارتند از: نمایشنامه های مرگ تن تاژیک(۷)، معجزه، درام ماری ماکدولین، آریان و بارب بلو، پله آس و ملیزاند(۸) و کتاب های : جاده های کوهستانی، ساعت سنگی، دیوان اشعار، قانون بزرگ، راز بزرگ، معبد مدفون، هوش گل ها، گنجینه ی ناچیز، بعد چهارم، میزبان ناشناس، سایه ی بالها.
۱)Ghent
2)Riviera
3)Nice
4)Maleine
5)Monna Vanna
6)Blue Bird
7)Tintageles
8)Pelleas et Nelisande
برچسب ها: آندره, تولد, سالروز, نویسنده, ژید
برای دانلود کلیک کنید
