در هنگام بروز یک واکنش حساسیتی (آلرژیک)، ماده شیمیایی بنام هیستامین در بدن آزاد میشود. مقادیر افزایش یافته هیستامین منجر به پاسخ التهابی میشود. این واکنش بیشتر در بینی بروز میکند چرا که تراکم عروق در این ناحیه بیش از سایر نقاط است. در سرماخوردگی نیز ویروس طی مراحلی منجر به ترشح هستامین میگردد.
ضد هیستامینها با مهار آزاد سازی هستامین، ترشحات بینی را کاهش داده، منجر به بهبود آبریزش بینی میگردند. اما عمدهترین و پردردسرترین عارضه جانبی این داروها، خواب آلودگی است. برخی مردم نسبت به این عارضه حساسیت بیشتری از خود نشان میدهند، در صورتی که خواب آلودگی بصورت جدی و غیر قابل تحمل درآید حتماً باید با پزشک در میان گذاشت. چه بسا داروهای ضد هیستامین نسخهای موجود باشند که عاری از این عارضه میباشند.
معمولاً یک هشدار مهم روی برچسب کلیه فرآوردههای ضد هیستامین وجود دارد که « این دارو ممکن است باعث خواب آلودگی شود لذا ضمن درمان از رانندگی و کار با آلاتی که نیاز به هشیاری کامل دارند، خودداری شود».
