علم و حکمت على علیه السلام
ان ههنا لعلما جما (على علیه السلام)
در مورد علم امام و پیغمبر عقاید مردم مختلف است گروهى معتقدند که علم آنان محدود بوده و در اطراف مسائل شرعیه دور میزند و جز خدا کسى از امور غیبى آگاه نمیباشد زیرا آیاتى در قرآن وجود دارد که مؤید این مطلب است من جمله خداوند فرماید: (و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو) (۱)
(کلیدهاى خزائن غیب نزد خدا است و جز او کسى بدانها آگاه نیست) و همچنین فرماید: (و ما کان الله لیطلعکم على الغیب) (۲) (و خداوند شما را بر غیب آگاه نسازد) در برابر این گروه جمعى نیز آنها را بر همه امور اعم از تکوینى و تشریعى آگاه دانند و عدهاى هم که مانند اهل سنت به عصمت امام قائل نمىباشند امام را مانند دیگر پیشوایان دانسته و گویند ممکن است او چیزى را نداند در حالی که اشخاص دیگر از آن آگاه باشند همچنان که عمر در پاسخ زنى که او را مجاب کرده بود گفت. (کلکم افقه من عمر حتى المخدرات فى الحجال) (۳) (همه شما از عمر دانشمندترید حتى زنهاى پشت پرده) .

در این مقاله، برخی از انتظارات و توقّعاتی را که امام حسن مجتبی(علیهالسلام) از امت اسلامی؛ به خصوص از شیعیان دارد، مورد بررسی قرار میگیرد. امید که با اعمال درست خود بتوانیم موجبات رضایت امام حسن(علیه السلام) را فراهم نماییم.
امام علی علیهالسلام در تمام نامهها، فرمانداران و استانداران خود را نسبت به حقوق اجتماعی مردم، و باز پس گرفتن حق محرومان از ستمکاری سفارش میکرد.

آنچه در پیش رو دارید، فرازهایى از تلاشها، پیامها و گفتارهاى امام کاظم(علیهالسلام) در زمینه صبر، مقاومت، قاطعیت، صلابت و صراحت لهجه در مقابل ستمگران و دشمنان است.
على علیه السلام مردى میانه بالا بود. اندکى کوتاه و چاق. چشمانى سیاه و گشاده داشت. در نگاهش عطوفت و مهربانى موج مىزد. ابروانش کشیده و پیوسته بود. صورتى زیبا داشت و از نیکو منظرترین مردم به شمار مىآمد. رنگ صورتش گندمگون بود. چهرهاى گشاده و بشاش داشت. به جز موهاى اطراف سرش، موى دیگرى نداشت و سرش طاس بود و از پشت همچون تاجى مىدرخشید. گردنش از سپیدى به درخشش ابریقى نقرهاى مانند بود. ریشى انبوه داشت و بالاى آن زیبا مىنمود. گردنش ستبر و شانههایش همچون شانههاى شیرى ژیان، فراخ بود. 
