سینما علیه سینما

این روزها و در پی نمایش فیلم «صداها» بهصورت تک سکانس که اعتراض گسترده سازندگانش را در پی داشت، دوباره بحث مافیای اکران پیش کشیده شد.
مافیایی که اینبار برخی از سینماگران به جای کلیگویی، آدرس مستقیمی از آن میدهند. در اینکه شرایط اکران فیلمهای فرهنگی، مطلوب نیست تردیدی وجود ندارد ولی اینکه مافیایی با مشخصاتی که معترضان به آن اشاره دارند، یک تنه مقابل نمایش این فیلمها ایستاده، خیلی منطقی بهنظر نمیرسد. وقتی سینمای متعلق به وزارت ارشاد و سالنهای پرتعداد حوزه هنری به سختی زیربار نمایش فیلمهای هنری میروند و در نهایت هم بهصورت تک سئانس این فیلمها را نمایش میدهند، گفتن اینکه همه چیز زیر سر یک دفتر فیلمسازی بخش خصوصی است، بیشتر غرض ورزانه بهنظر میرسد تا واقع بینانه.
امامان گرامى ما با دانشى الهى که داشتند در مورد هر سوالى که از آنان مىشد، پاسخى درست و کامل و در حد فهم پرسشگر، مىدادند. و هر کس حتى دشمنان، چون با آنان به احتجاج و گفتگوى علمى مىنشست، با اعتراف به عجز خویش و قدرت اندیشه گسترده و احاطه کامل آنان، برمىخاست.
امام علی علیهالسلام در تمام نامهها، فرمانداران و استانداران خود را نسبت به حقوق اجتماعی مردم، و باز پس گرفتن حق محرومان از ستمکاری سفارش میکرد.
آنچه در پیش رو دارید، فرازهایى از تلاشها، پیامها و گفتارهاى امام کاظم(علیهالسلام) در زمینه صبر، مقاومت، قاطعیت، صلابت و صراحت لهجه در مقابل ستمگران و دشمنان است. 


